|
|
Fréttir í Júlí 2008
|
Sumarfrí :):):)
11.07.2008 23:29 - Hjördís skrifar
Margt skemmtilegt hefur gerst í vikunni.
Guðmundur Óli hefur verið í vinnunni...sem er reyndar ekkert skemmtilegt, myndum miklu frekar hafa hann bara heima hjá okkur en það er víst ekki í boði!!!
Ég fór í atvinnuviðtal í AFS á mánudaginn eins og áður hefur komið fram og hef ekki getað hætt að hugsa um það. Alltof langt þar til ég fæ svarið. Fór síðan á Austur Indíafélagið með AFS gellunum mínum um kvöldið og við fengum alveg svakalega góðan mat, er ennþá með bragðið í munninum. Reyndar fengum við mæðginin, ég og sá yngri, aðeins í mallana okkar en það stoppaði ekki lengi. Á miðvikudaginn fórum við svo í Hafnarfjörðinn að líta eftir hjörðinni á meðan Lilja fór til sjúkraþjálfa að reyna að fá einhvern botn í bakið á sér og við bara ílengdumst þar langt fram á eftirmiðdaginn. Héldum þá heim að "undirbúa" Eiðagrindó saumó...eða eitthvað svoleiðis (stelpur úr Grindavík sem voru líka á Eiðum um leið og ég). Reyndar var undirbúningurinn í lágmarki, held að letin sé svona u.þ.b. að fara að taka yfir og því æðislegt að fara austur á sunnudaginn og fríska aðeins upp á sig. Það var samt alveg frábært að hitta þær. Í gær og í dag hefur svo nákvæmlega ekkert orðið úr verki og ekkert verið farið út vegna þess hve slappur minni gæinn er :( en hann hefur viljað láta halda mikið á sér og festir ekki svefn nema í smá stund í einu. Hann svaf reyndar alveg síðustu nótt sem betur fer og hefur skánað eftir því sem leið á daginn og sefur núna inni í rúminu sínu. Vonum að hann verði bara voða hress og kátur á morgun.
Eitt gullkorn af eldri syninum í lokinn. Dæmi um það hvað maður verður að passa upp á það sem maður segir í kringum þessi kríli, en það skal tekið fram að þetta er að sjálfsögðu allt lært frá pabbanum.
Þeir feðgar voru vesturfrá að ná í útilegudót með afa Inga. Á leiðinni heim var svo afi Ingi fyrir framan þá á bílnum sínum. Benjamín var nú ekki sáttur við að pabbi sinn ætlaði að tapa fyrir afa og vildi að hann tæki fram úr. Pabbinn vildi það ekki og sagði að hann mætti ekki keyra hraðar því þá myndi löggan koma og taka hann.
Benjamín vildi nú ekki sætta sig við að vera ekki fyrstur heim þannig að hann sagði við pabba sinn "þú mátt víst taka framúr" (dú mátt díst taka bammúr)
Pabbinn sagði "nei"
B: "díst"
P: "nei"
B: "díst"
P: "nei"
B: " Á ég að segja þetta oft, pabbi, þetta er síðasti séns!!!!!!"
Skoða tjaningar.
(3 hafa tjáð sig, síðast Inga Björg úr Grindavík)
|
Fyrsta færslan og fyrsta kvefið
10.07.2008 22:39 - Ísak skrifar
Ég fæ loksins að setja mark mitt á þessa frægu síðu sem er greinilega ekki fjölskyldusíða þar sem ég sé sjálfan mig hvergi á henni. Svo á ég ekkert heima í Grindavík. En mér líður ekki vel núna. Síðastliðnu nótt leið mér mjög illa og ég var alltaf að vakna og vildi láta halda utan um mig. Mér fannst nú líka kominn tími til að prófa sportið að vakna á nóttunni, hef aldrei verið mikið fyrir það! Svo er ég með hita líka og vill bara láta halda á mér alltaf og finnst alls ekki gaman að vera einn einhversstaðar...og læt heyra hressilega í mér ef ég er skilinn eftir eða vakna einn í rúminu mínu. Það lekur hor úr nefinu mínu og endalaust slím í hálsinum mínum þannig að ég á stundum erfitt með kyngja og anda þegar ég er að drekka og svo er ég kominn með gröft í bæði augun. Veit ekki hvar þetta endar með mig en mamma mín vorkennir mér agalega og er voða góð við mig.
Skoða tjaningar.
(2 hafa tjáð sig, síðast amma GERÐA)
|
Starfsviðtal
07.07.2008 16:00 - Hjördís skrifar
Var í þann mund að koma úr starfsviðtali :) Sótti um laust starf hjá AFS á Íslandi og held það hafi bara gengið þokkalega. Umsóknafrestur er reyndar til 25. júlí n.k. þannig að ég fæ að vita stöðuna í lok mánaðarins. Ef ég fæ starfið þarf ég að byrja í ágúst :) en það er seinna tíma vandamál!
Skoða tjaningar.
(3 hafa tjáð sig, síðast Árdís Björk)
|
Útilega
07.07.2008 08:26 - Benjamín skrifar
Við fórum í tjaldútlegu um helgina. Við tókum Víði Óla frændann minn með og fórum í Fossatún, en þar eru rosalega skemmtileg leiktæki. Við fórum að klifra í kastalanum og fórum í minigolf, svo var líka rosa skemmtilegt RISA tafl og keilur og svona rétt hjá. Víðir Óli frændinn minn meiddi sig. Það var strákur í minigolfinu sem sveiflaði kylfunni sinni eins fast og hann gat og golfkúlan hans fór bara beint í ennið á Víði Óla frændanum mínum. Það kom rosa stórt sár og fullt FULLT af blóði og við þurftum að keyra Víði Óla frændann minn til læknisins og læknirinn saumaði hann. Það þurfti að sauma fimm spor í frændann minn. Það var rosalega gott að sofa í tjaldinu, ég fór bara að sofa kl. 21 og svaf bara fram á morgun þó svo að mikið gengi á eins og t.d. læknaferð. Víðir Óli frændinn minn og Ísak litli bróðirinn minn sváfu líka alla nóttina. Það var líka ofsalega heitt og mikil sól. Við þurftum oft að fá sólarvörn og ÍS. Mamman mín og pabbinn minn voru alveg að bráðna en Ísak litli bróðirinn minn svaf bara í hitanum og ég og Víðir Óli frændinn minn vorum bara að leika okkur allsstaðar. Svo pökkuðum við saman og fórum bara heim til ömmu Gerðu og svo bara heim til okkar þar sem ég sofnaði vært :)
Skoða tjaningar.
(2 hafa tjáð sig, síðast Svava)
|
TÖNN!!!!!!!!!
03.07.2008 20:48 - Benjamín skrifar
jÚJÚ fyrsta tönnin er KOMIN...hélt þetta um daginn en fannst það nú hálf fáránlegt. Tróð svo puttanum upp í hann í dag og jújú það var ekki um að villast. Guðmundur Óli prófaði líka. Það er vinstri (séð frá Ísak) augntönn í neðri góm sem er fyrst að gægjast upp fyrir :)
Skoða tjaningar.
(2 hafa tjáð sig, síðast Helga)
|
Tempur og dagmömmur
03.07.2008 09:27 - Hjördís skrifar
Við keyptum fyrir stuttu tempur - junior kodda handa Benjamín. Hann hefur alltaf viljað liggja á okkar koddum og fundist sinn koddi heldur lítill og aumingjalegur. Hann hefur aldrei getað verið kjurr í rúminu sínu. Við vöknum (reyndar ekki VIÐ heldur bara ÉG) um miðjar nætur við það að hann er að dúndra sér í fótagaflinn eða vegginn í nætursnúningunum sínum. Ef hann fær að koma í okkar ból fær hann að liggja á kodda með öðru okkar og hann bara liggur stilltur og prúður, reyndar er það þannig að oft er hann búinn að snúa sér þannig að hann liggur bara þvert yfir koddana hjá okkur og búinn að ýta okkur báðum út af koddunum...ekki gott og gaman fyrir okkur.
Við brugðum því á þetta ráð og VITI MENN fyrstu nóttina lá hann algjörlega kjurr í rúminu sínu á nýja koddanum sínum. Auðvita snýr hann sér stundum og hreyfir sig...hver gerir það ekki í svefni en þetta er orðið MIKLU BETRA!!
Var að ræða við dagmömmu. Börn í RVK fá ekki niðurgreitt pláss hjá dagmömmu fyrr en 9 mánaða ef foreldrar eru í sambúð...mamman á nefnilega að taka 6 mánuði og pabbinn 3 mánuði (eða öfugt). ER ekki reiknað með því að þau taka neitt frí saman mér er spurn?? t.d. fyrsta mánuðinn eða vikurnar!!!! Ef ég fengi pláss fyrir Ísak 6 mánaða þá þarf ég að borga hátt í 90.000 fyrir plássið þar til hann verður 9 mánaða...HALDIÐI AÐ ÞETTA SÉ Í LAGI...ÞAÐ ER VERIÐ AÐ NEYÐA KONUR TIL AÐ VERA LENGUR HEIMA LAUNALAUST!!!! Haldiði að þeir sem setja þessar reglur viti ekki alveg að sjaldnast skipta foreldrar fríinu þannig að þeir séu aldrei í fríi á sama tíma og hver getur borgað 90.000 í dagmömmupláss. Ekki það að margar konur eru lengur heima hjá sér af fúsum og frjálsum vilja, ekki bara vegna þess að þær fái ekki niðurgreiðslu, en hvað með þær sem ekki hafa efni á því að vera lengur heima...."SKAMMASTÍN REYKJAVÍK"
Allavega finnst mér að þeir eigi þá að borga mæðrum fyrir að vera heima ef þeir vilja setja svona reglur!!! og hananú...er ekki alltaf verið að hvetja fjölskyldur í því að eyða fríinu SAMAN!!!
Skoða tjaningar.
(1 hefur tjáð sig, síðast Elva)
|
Tímaleysi
02.07.2008 09:51 - Hjördís skrifar
Það kom hjúkrunarfræðingur hér heim á miðvikudaginn fyrir viku síðan til þess að vigta Ísak. Hann var orðinn tæp 6 kíló, hlunkurinn. En í þessum 9 vikna heimsóknum er lagður fyrir mæður "þunglyndislisti" með spurningum sem maður þarf að svara. Síðast (með Benjamín) svindlaði ég þokkalega á prófinu, enda ekki mikið mál, maður bara krossar við svarið sem er jákvæðast, no problemo, en ég þurfti þess ekki núna. Þar eru spurningar á borð við hvort manni finnist maður ráða við aðstæður, hvort maður geti hlegið og brosað og svo alvarlegri spurningar hvort maður hafi hugsað um dauðann eða um að reyna að meiða sig (eða barnið, það var reyndar búið að taka barnið út af listanum núna en sú spurning var fyrir 3 árum). Svo telur hjúkrunarfræðingurinn stigin saman og ef maður skorar ákveðið mörg stig þá er farið að leita ráða við því hvað eigi að gera.
Ég fékk þrjú stig sem er í topplagi.
Þessi þrjú stig snéru ekki að spurningum um andlega vanlíðan, eða það fannst mér ekki. Það voru þrjár spurningar um tímann, sem ég man reyndar ekkert hvernig voru orðaðar. En sannleikurinn er sá að mér finnst (hef reyndar sagt þetta áður) tíminn bara vera farinn áður en hann er kominn og er ég með fjölmörg dæmi þess að sú er raunin.
Ég ætla oft að hringja eitthvað t.d. þegar fólk á afmæli eða bara til að heyra í einhverjum. Ég man eftir því þegar ég sit í rúminu um nóttina að gefa, eða um morguninn um leið og ég vakna og þá er nú klukkan ekki orðin nógu margt til þess að hringja. Síðan líður dagurinn og ég hef ekki tíma til að leiða hugann að hringingunni og svo er klukkan allt í einu orðin miðnætti og ég uppi í rúmi og man þá allt í einu eftir því að ég ætlaði að hringja. Þannig að þeir sem ég hef ætlað að hringja í (sem eru náttúrulega allir í símaskránni minni fyrst ástandið er svona ;)) verða að afsaka þó svo að símtöl komi of seint eða bara alls ekki þar til ég hitti ykkur næst!
Dagurinn flýgur bara á ljóshraða finnst mér. Benjamín er ekki fyrr farinn í leikskólann fyrr en ég sæki hann. Við Guðmundur Óli höfum þurft að fara hingað og þangað að skrifa undir hitt og þetta í sambandi við íbúðarkaupin og lántöku tengda þeim. Fyrst tekur hálftíma til klukkutíma að undirbúa brottför og koma sér út, þ.e. skipta, gefa, ropa, klæða, finna allt aukadót með (skiptitösku, lykla og annað tilheyrandi), hafa sig nú aðeins til og fara svo út! Síðan þarf ég að sækja Guðmund Óla í vinnuna og við förum á staðinn sem tekur nú minnstan tímann svo þarf að sitja og sitja og skrifa og skrifa og allt gengur rosa hægt því enginn er í tímaþröng nema ég ;) Svo fer G.Ó. aftur í vinnuna og ég heim og allt í einu eru búnir næstum þrír tímar af deginum, þá er kominn tími á gjöf og skiptingu, ropa og þ.h. Kannski get ég gleypt í mig eitthvað agalega fljótlegt og óhollt og þá þarf að sækja Benjamín, ef ég hafði þá tíma til að fara heim áður en ég þurfti að sækja hann. Svo þegar heim er komið talar hann út í eitt og maður þarf að veita honum 190% athygli á meðan maður reynir að hugsa um hvað eigi að vera í matinn og grynnka aðeins á þvottaskrímslinu sem hefur ekki náðst að yfirbuga ennþá eftir flutningana!
Þegar búið er að taka til eftir kvöldmatinn og koma eldhúsinu í sæmilegt ástand er tími til að fara að sofa og muna allt í einu eftir öllu sem maður ætlaði að gera.
Hjúkrunarfræðingurinn sagði þetta alveg eðlilegt og þetta væru yfirleitt spurningarnar sem konur væru að skora í og þau hefðu nú ekki miklar áhyggjur af því, það væru nú meira aðrar spurningar sem þau væru að rýna í.
En þetta hlítur að skána aðeins með tímanum og ég hef víst alltaf tíma til að vera að skrifa hér inn þannig að núna ætla ég að setja punktinn og fara að gefa grátandi barninu mínu eitthvað að drekka :)
|
Framhaldsnám - er það málið?
01.07.2008 23:29 - Hjördís skrifar
Stóð mig að því í gærkvöldi og nótt að vera að skoða framhaldsnám á netinu. Hugsaði í vor að ég yrði að muna hvað ég væri komin með mikið ógeð af skóla þegar mig færi að langa í meiri skóla í sumar. Skoðaði háskólana til kl.2 í nótt. Fór þá upp í rúm og gat ekki sofnað fyrir einhverjum nafnasögum í hausnum á mér. Fór fram og skrifaði þær, var að sofna þegar sá minni vaknaði og vildi sopann sin og sofnaði svo um 4 leitið í nótt...Ekki mjög hress þegar þurfti að vakna í morgun.
Sem betur fer þá var nú umsóknafrestur í framhaldsnám runninn út í flestum greinum þannig að ég skráði mig nú ekki fyrir næsta vetur, en haustið 2009 er sterklega inni í myndinni. Ástandið var orðið svoleiðis í vor að mér var eginlega orðið nákvæmlega sama hvaða einkunnir ég myndi fá í námskeiðunum svo lengi sem ég næði að útskrifast. Fékk reyndar tvær ágætiseinkunnir og eina 1. einkunn af tveimur námskeiðum og lokaverkefni. En nú ætla ég að kúpla mig aðeins út úr skólagírnum og fara að njóta lífsins án þess að vera í skóla. Hef reyndar verið á fullu að skoða atvinnuauglýsingar. Langar svo að vinna smá en langar engan veginn að láta Ísak frá mér strax og ekki mikill möguleiki að taka hann með sér í vinnuna.
Annars er bara allt í góðu á heimilinu. Fórum í 3ja ára afmæli til Birkis Arnar á sunnudaginn en hann varð svo þriggja ára í gær 30. júní. Það var rosa gaman en sá eldri var orðinn ansi þreyttur í lok veislunnar og við drifum okkur heim, fengum okkur að borða og hann fór svo í rúmið. Þegar hann átti svo að vakna 11 tímum síðar (hann er yfirleitt vaknaður sjálfur löngu fyrir það) þá var hann búinn að pissa í rúmið en hafði ekki vaknað, lá ískaldur í pissinu og ekki möguleiki að vekja hann. Guðmundur fór með hann inn á klósett og ætlaði að fara að tannbursta hann og svona. Drengurinn GAT EKKI vaknað. Við ákváðum því bara að leyfa honum að sofa úr sér. Klukkan hálf tíu vaknaði hann svo hress og kátur en ég ákvað bara að leyfa honum að vera heima hjá okkur Ísak og ekkert vera að stressa okkur í leikskólann. Hann svaf í rúma 13 tíma...það gerist nú, hvað á ég að segja, ALDREI!!! Það merkilega var að Ísak svaf með honum. Hann er venjulega vaknaður um 7 leitið líka en þeir steinsváfu bræðurnir langt fram á morgun og vöknuðu svo á sama tíma. Þá var móðirin löngu farin fram úr því hún gat ekki legið lengur í rúminu og horft út í loftið.
Ein skemmtileg saga af Benjamín í lokin. Hann fór út á svalir í gær og var opnaðu kistuna sem er það (hvernig setning er þetta???? ákvað að eyða henni ekki heldur bara leiðrétta hana eða allavega útskýra hana, hér á sumsé að standa, hann fór út á svalir í gær og var ofaní kistunni sem er þar!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!....stundum getur maður verið aðeins of þreyttur við skrifin eins og sést líka á ásláttarvillum í næstu færslu fyrir neðan og nokkrum hér...læt þær vera). Ofan í henni voru 2ja lítra sprite flaska og appelsín flaska. Stór sápukúlubrúsi og fjórar bjórkippur. Ég kíkti á hann þegar ég heyrði hann tala við sjálfan sig úti á svölum (hann talar reyndar allan daginn hvort sem það er við sjálfan sig eða aðra, maður verður stundum svolítið þreyttur í eyrunum og ekki furða að maður muni ekki öll gullkornin sem velta upp úr honum). Þá hélt hann á sprite flöskunni í fanginu eins og litlu barni, dillaði sér fram og aftur og sönglaði "litla barnið, litla barnið" sleppti svo flöskunni, tók næstu 2ja lítra flösku upp og gerði hið sama aftur og aftur. Honum fannst þetta rosa fyndið og skemmtilegt og mér líka!!
|
Af nöfnum og nöfnum
01.07.2008 01:47 - Benjamín skrifar
Við fáum oftar en ekki spurningar og athugasemdir um það af hverju við höfum valið drengjunum okkar þau nöfn sem þeir bera. Af hverju þeir heiti ekki í höfuðið á fjölskyldumeðlimum, hvort enginn sé sár yfir því, af hverju þeir heiti einungis einu nafni hvor og hvernig okkur hafi dottið þessi tvö nöfn í hug.
Þegar ég var lítil ætlaði ég bara að eignast stelpur og þá nokkur eintök af tvíburum. Nöfnin voru öll ákveðin og settin áttu að heita Eldey Sól og Ísey Fönn, Tanja Rut og Tonja Rán, Árdís Björk og Ásdís Björg, Gyðja og Gýja og svo mátti vera eitt örverpi sem átti að bera nafnið Dominique (eftir lítilli bandarískri fimleikastelpu). Þegar líða tók á aldurinn varð nafnavalið þroskaðra og valin voru nöfn fyrir bæði kynin og þau þurftu ekki endilega að passa saman sem "töff" (eða ótrúlega glötuð(samsetningin sko)) tvíburanöfn. Nöfnin Óliver Andri og Emma Björk urðu fyrir valinu og lengst framan af voru þetta nöfnin sem börnin okkar Guðmundar áttu að bera (sameiginleg ákvörðun ef einhver skyldi halda að einræði væri við líði í fjölskyldunni). Þegar raunveruleikinn greip svo inn í og barn var á leiðinni tók alvara við og "nafnakvöld" urðu tíð þar sem rætt var um nafn á frumburðinn.
Við hjónin berum stór og merk nöfn eftir stærri og merkari manneskjum sem allir sem hafa komist í tæri við elska og dá. Við erum bæði mjög ánægð með okkar nöfn og getum ekki hugsað okkur að heita öðrum nöfnum. Þegar Ari Páll bróðir minn skírði svo frumburðinn sinn Albert árið 2000 var ekki laust við að ég væri örlítið móðguð yfir því að hann skyldi hafa "stolið" nafninu af mér svo ég gæti nú skírt framtíðarbarnið mitt Albert (sem myndi skíra dóttur sína Hjördísi) og þriðja kynslóð af Hjördísi Sigríði Albertsdóttur liti dagsins ljós. Í dag sé ég vitleysuna í þessari hugsun. En þessi hugsun réði líka ríkjum þegar nafnið Helgi kom upp, Kristinn bróðir Guðmundar hlítur að eiga þetta nafn þegar hann eignast framtíðardrenginn sinn þar sem nöfnin Kristinn og Helgi skiptast líkt og Hjördís og Albert í minni fjölskyldu. Er hefð fyrir því að börn í sömu fjölskyldum beri sömu nöfn...já því er ekki að neita í okkar fjölskyldum þar sem allir virðast bera sömu nöfn enda hefð í báðum fjölskyldum að nefna börn eftir merkum fjölskyldumeðlimum. Það þarf nú ekki að leita langt til þess að finna það út að maður einn á bræður sem báðir heita Jónas að fyrra nafni. Óla og Ara nöfnin eru svo gott sem að verða óteljandi og Helgi og Helga eru að verða algengustu nöfnin í báðum fjölskyldum. Öll þessi nöfn og fleiri til sveimuðu yfir höfðum okkar í nafnavalinu og var valið orðið ansi erfitt. Mörg nöfn voru komin á blað og þar sem barnið var ekki konungborið og þar með ekki leyfilegt að hafa 10 eiginnöfn var niðurskurður óhjákvæmilegur.
Mitt í niðurskurðinum barst tal að móðgunum og sárindum, verður þessi sár yfir þessu og hinn sár yfir hinu. Síst af öllu vildum við valda sárindum. Talið barst einnig að samanburði, verður barn alltaf borið saman við nafna/nöfnu sína. Ég hef sjálf ekki farið varhluta af því að vera borin saman við þá stórmanneskju sem hún amma mín er og sjálfsagt að mörgu leiti látið í minni pokann fyrir henni, ekki það að ég haldi að ég sjálf sé kolómöguleg heldur eru börn skírð eftir góðu, gáfuðu og merkilegu fólki sem flestir hafa dálæti á og fólk er búið að búa til staðalímynd af nafninu og því barnið ósjálfrátt dæmt til að fylla upp í staðalímyndina...takið eftir orðinu ósjálfrátt. Það kannast allir við það að þekkja einhvern óskaplega leiðinlegan sem ber ákveðið nafn og hugsa ósjálfrátt um þá manneskju þegar sama nafn ber á góma. Ég þekki eina sem segir að sjálfsagt hefði hún hætt við mannin sem hún hefur nú verið með í nær 40 ár ef hún hefði vitið millinafn hans þegar þau kynntust (meira í gríni en alvöru þó held ég) en þið sjáið þá staðalímynd sem nöfn geta haft, það sama gildir um góðar manneskjur ósjálfrátt er hugsað til þeirra þegar sama nafn ber á góma.
Eftir miklar vangaveltur og umræður var niðurstaðan komin, að velja nafn sem enginn sem við þekkjum ber, ekki einu sinni börn. Við leituðum í nafnalistum og nafnabókum og tókum það fallegasta nafn sem við sáum þar sem enginn sem við höfum kynnst eða þekkt á lífsleiðinni ber, Benjamín. Leitin að seinna nafni gekk seint og illa, við vorum ekki sammála um nöfn og ákváðum að "ættarnafnið" Óli yrði lang fallegast og best. Þegar vitað var að barnið yrði dregur kom upp leiðindaratvik með skammstöfun (alltaf að passa skammstafanir barna var einhverntíma sagt). Ef farið yrði sömu leið og með föður hans yrði nafnið hans oftar en ekki skrifað B.Óli og fannst okkur það hræðilegt fyrir lítið barn að bera og mitt í öllu B.Óla, Benjamín Tindur ruglinu kom sú hugmynd í kollinn á okkur að hægt væri að láta börn heita aðeins einu nafni og Benjamín er kjörið til að standa eitt og sér. Við vissum á þeim tíma ekki að nafnið Benjamín væri úr Biblíunni en þegar þrír aðilar voru búnir að nefna það við okkur á fyrsta sólarhringnum sem hann bar nafnið fannst okkur það bara ennþá fallegra.
Áður en hinn drengurinn okkar fæddist lentum við í sömu klemmu...að velja nafn. Við vorum þó heldur fljótari að komast að niðurstöðu um að leita aftur eftir nafni sem enginn sem við þekkjum ber. Á milli Benjamíns og Ísaks var ég búin að læra Biblíufræði í háskólanum og hafði fundist nafnið Ísak standa upp úr hvað varðaði fegurð nafns. Skemmtileg tilviljun svo að í allri súpunni sem Biblían er þá er Ísak afi Benjamín, ég viðurkenni það þó að ég athugaði hver Ísak var áður en Ísak sjálfur fæddist og komst þá að þessum ótrúlega "sannleika". Guðmundur Óli féll samstundis fyrir nafninu þegar ég nefndi það við hann og aldrei komst annað "ókunnugt" nafn með tærnar þar sem Ísak hafði hælana. Umræða um seinna nafn bar aldrei á góma í þetta skiptið. Á fæðingardeildinni þegar snáðinn var svo kominn í heiminn kom svo upp athugasemd um það hvort ekki ætti að setja nafnið Óli fyrir aftan Ísaks nafnið því það passaði einstaklega vel við að því er mér fannst. Guðmundi Óla fannst ekki tímabært að breyta/bæta við nafnið byggt á skyndiákvörðun við skírnarfontinn og ég var að mörgu leiti sammála því.
Hvort við eigum eftir að bæta Óla nöfnunum eða öðrum nöfnum við nöfnin þeirra síðar er óráðið eða hvort þeir sjálfir vilji bæta einhverju við nöfnin sín í framtíðinni.
Þetta er sannleikurinn um nafngiftir drengjanna.
Skoða tjaningar.
(3 hafa tjáð sig, síðast Árdís Björk)
|
| |
