|
|
Fréttir í Febrúar 2006
|
Allt að gerast !!!
28.02.2006 23:07 - Hjördís skrifar
Jæja, þá er áheyrnin í vettvangsnáminu komin á fullt og lítill tími til að sinna síðunni, auk þess sem maður er settur á hausinn til að geta tekið þátt í þessu blessaða starfsnámi. Ekki nóg með það að það stofnar öllum hinum námsgreinunum í hættu vegna þess að ekki er tekið tillit til þess í þessum blessaða skóla að um 150% vinnu er að ræða þessar þrjár vikur heldur er kostnaðurinn við að koma barninu sínu fyrir þennan tíma á við 1/5 af mánaðarlaunum ÁGÆTIS launaðs manns. Það þykir akkúrat passlegt að setja sem mest fyrir akkúrat þær vikur meðan brjálæðið gengur yfir og því er húsfrúin núna með hárið eins og eftir vel útilátið straumkast og húsið eins og um villimenn væri að ræða sem íbúa. Annars er ég alltof upptekin til að NENNA að vera að kvarta yfir þessum BJÁNUM eins og ég vil kalla þá marga þarna sem stjórna í ótilgreinda skólanum.
Svo bætti nú alveg allt úr skák (eða hitt þó heldur) þegar Benjamín kom heim í dag með hátt í 40 stiga hita. Alveg til að bæta ástandið á heimilinu, en Guðmundur Óli verður þó heima með veikt barn á morgun svo ég þurfi nú ekki að sleppa vettvangsnáminu (útaf Benjamín) annað árið í röð. Það skal tekið fram að ég er alls ekki að kvarta yfir því að hafa misst af því í fyrra vegna barneigna...frekar myndi ég vilja eignast 10 börn með ársmillibili heldur en að taka skólann framyfir barnið/börnin (ónei ég er ekki ólétt). En nú er ég bara farin að bulla eitthvað enda rauðvínsflaskan að verða tóm en wakey wakey fyrir 7 í fyrramálið sem er ekki minn besti og fríðasti tími dagsins.
Verð þó að taka fram og viðurkenna að ég drullukveið fyrir að fara í þetta blessaða vettvangsnám, enda búin að vera heima í ár án þess að ÞURFA að fara neitt nema af fúsum og frjálsum vilja. En eftir fyrsta daginn (gærdaginn) leist mér þó aðeins betur á enda bekkurinn með EINDÆMUM æðislegur. Svo eftir daginn í dag hefur allt komist á fullt skrið og allt að smella saman fyrir kennslu, þó ekki sé laust við að örlítið samviskubit láti á sér kræla yfir því að skilja Benjamín eftir allan daginn hjá dagmömmunni en maður verður nú að nýta þennan 40000 kall sem er píndur útúr manni. Marisa er hinsvegar svo afspyrnu góð og yndæl dagmamma að ekki sér maður eftir því oní hana, bara synd að geta ekki spreðað þessu í annað s.s. sælgæti og gos eða eitthvað þvíumlíkt :)...nei nú er ég að grínast, ætli reikningarnir myndu ekki sætta sig við þetta...held það. Þeir verða bara að bíða betri tíma...dagmamman gengur fyrir.
Núna er ég algjörlega komin í ruglið og ætla að fara að lúlla þetta sambland af stressi (sem ég veit þó varla hvað er), ánægju yfir að vera byrjuð á verkefninu og tilhlökkun til að klára þessa önn sem átti svo aldeilis að taka í nefið með stæl...en hefur þó eitthvað lítillega farið útfyrir nasirnar eins og gengur og gerist, en það verður þá bara næsta haust (like always)...úr mér (svo ég klári nú setninguna).
Vona nú að ég geti sett inn meira af líðan uppáhaldsins á morgun og fleiri fréttir sem meika kannski meira sens en nú.
Skoða tjaningar.
(2 hafa tjáð sig, síðast Svava.)
|
Þið gleymduð barninu ykkar !!
26.02.2006 19:09 - Hjördís skrifar
Dæmigert fyrir það hvað Dimmalimm og Benjamín eru í raun náin og góðir vinir, þrátt fyrir að stundum sé tekið allharkalega á þeirri fyrrnefndu af hinum síðar nefnda, eru viðbrögð kisu litlu í gærkvöldi eftir að við vorum komin heim úr borg óttans.
Þetta var búinn að vera langur dagur heima hjá ömmu, Billu og Víði. Fullt af gestum sem litu við auk þess sem Benjamín brá sér í gervi Íþróttaálfsins hluta úr deginum svona til að taka aðeins forskot á öskudaginn komandi. Við keyrðum eftir Sæbrautinni á leið í Kópavoginn og á þeirri leið steinsofnaði einkaerfinginn í stólnum sínum afturí. Við stoppuðum nú til að taka bensín og komum svo við í Smáratorginu til að kaupa fleiri gúmmísólasokka en ekki rumskaði litli prinsinn, greinilega uppgefinn eftir daginn. Þegar heim var komið tókst mér nokkurnveginn að losa hann án þess að vekja hann (hefur aldrei tekist), hann rumskaði þó smá en leyfði mér að halda á sér inní hjónarúm þar sem hann knúsaði sængina hennar mömmu sinnar á meðan ég klæddi hann úr fötunum. Við slepptum því að bursta tennurnar :S (sem hefur heldur aldrei gerst áður) og minn sofnaði um leið og ég lét hann á koddann. Skömmu síðar tók ég eftir því að Dimmalimm fór að mjálma og mjálma og mjálma, sem hún gerir venjulega ekki nema eldhúsglugginn sé lokaður og hún vilji komast út. Glugginn var hinsvegar galopinn og allir matar og vatnsdallar stútfullir. Síðan tók ég eftir því að hún lét öllum illum látum við göngugrindina hans Benjamíns og klóraði í sætið og þefaði af efninu, horfði eymdaraugum á mig og mjálmaði og mjálmaði. Þá birtist nú ljósaperan fyrir ofan hausamótunum á mér og ég fattaði að Dimmalimm var auðvitað ekkert búin að sjá Benjamín eftir að við komum heim og hún sjálfsagt farin að örvænta að við hefðum týnt honum einhversstaðar á leiðinni. Ég tók hana því upp, gekk með hana inn í herbergið okkar og hélt henni yfir rimlarúminu það sem djúpur andadráttur heyrðist og sást glitta í litla krílið. Um leið slaknaði á kisu litlu og hún var róleg það sem eftir lifði kvölds.
Skoða tjaningar.
(10 hafa tjáð sig, síðast amma SIGGA)
|
Ryksugan á fullu...
26.02.2006 10:40 - Hjördís skrifar
Já, litla ryksuga heimilisins er á fullu þessa dagana við að þrífa upp eftir foreldrana (eða kannski sjálfan sig sem foreldrarnir eru ekki búnir að sópa upp) og allt sem sýnst getur ætilegt fær ferðalag í gegnum lítinn líkama. Maður þarf að vera frekar fljótur að taka allt upp sem manni líst nú ekki á að fari í lítinn munn. En núna er "Dimmalimm á" löngu hætt að virka á heimilinu og iðulega kattamatur útum allt gólf og stór pollur þar sem vatnsdallurinn "var áðan". Einnig er nú tilvalið að gæða sér aðeins á kattamatnum með meðfylgjandi "hrolli" og útspýtingum, en þá er bara að prófa aftur á eftir, gæti verið orðið betra þá. Annars er náttúrulega langskemmtilegast að búa til "nesti" með því að henda matnum niðrá gólf sem maður getur svo gætt sér á síðar, en mjög sorglegt er að mamman hefur tekið sig til og hreinsað allt góðgætið upp sjálf...alveg hræðilegt!!!
Skoða tjaningar.
(2 hafa tjáð sig, síðast Guðmundur Óli)
|
Kúkur ONÍ kopp
24.02.2006 21:52 - Benjamín skrifar
Sælir kæru vinir. Ég vil byrja á því að taka það fram að ritari minn í dag ritar í algjöru hlutleysi og það sem kemur fram í þessu bréfi mínu þarf ekki að endurspegla skoðanir ritara míns.
Ég held að ekki sé um að villast að ég eins og hann Immi Ananas vinur minn hlít að vera fallegastur, gáfaðastur, flottastur og skemmtilegastur í öllum heiminum og það yrði allra hagur að ég myndi sveifla veldissprotanum :)
Það skal einnig tekið fram að það er reynt eftir fremsta megni á þessu heimili að ala mig upp í hógværð og lítillæti, en ég læt ekki slá mig útaf laginu.
Í gær var minn dagur...ég fékk frí hjá Marisu aftur í gær til að leyfa henni að jafna sig aðeins en á meðan sýndi ég bara listir mínar hér heima við mikla ánægju móður minnar elskulegu. Það byrjaði nú á því að ég var að rembast í bleyjuna mína og datt þá mútter í hug að taka hana niðrum mig og ég átti þá að rembast í koppinn. Ekki leið á lögnu fyrr en einn fagur lulli leit dagsins ljós en fleiri máttu ekki vera að því útaf því mátti til með að standa upp á þriggja sekúndna fresti og kíkja á herlegheitin, fá mér svo aftur sæti og kíkja hvort hann væri nokkuð horfinn þrem sekúndum seinna. Þegar þetta ævintýri var svo allt afstaðið var ég að leika mér með hristikúlurnar mínar og setja þær oní heilann á fílnum mínum (sko gat á hausnum og svo fer boltinn í rennu og lendir á appelsínugulum hnappi og þá spilast lag svo rennur boltinn útum hurðina og þá get ég sett hann aftur ONÍ heilann á fílnum...voða fínt tæki). Mamma sat hjá mér og var eitthvað að skipta sér af og sagði alltaf ONÍ fílinn og ONÍ fílinn...svo endaði náttúrulega með því að ég varð að gera henni til geðs og segja ONÍ og setja boltann ONÍ fílinn :) JIBBÍJEI...það er sem ég segi, ég hlít að vera flottastur (samt meira svon "auní" með mjög daufu "au"). En svo fór ég nú að rannsaka þennan fíl aðeins betur og fann mér til mikillar gleði að þessi appelsínuguli hnappur virkar alveg jafnvel ef ég treð hendinni inn um hurðina á fílnum og teygi mig í hann og ýti með lófanum.
Þá var kominn tími til að gæða sér á smá kattamat og dreifa honum um eldhúsgólfið reyna svo að opna nokkra skápa í eldhúsinu. En þegar ég þurfti svo að komast að stólnum mínum frá skápnum og ég sá að ég gat ekki teygt mig í hann. Þá bara steig ég eitt skref afturábak (því ekki vildi ég stanga hornið á skápnum), sleppti svo höndunum, stóð kjurr í örfáar sekúndur og tók svo tvö EINBEITT skref að stólnum mínum. Brutust þá út mikil fagnaðarlæði í stofunni frá konunni sem var að horfa á mig og ég rifnaði úr monti og hló og hló og hló og hló. Greinilegt að ég verð að fara að stunda þetta oftar, en aumingja pabbi missir af þessu öllu saman :(. Svo gerði ég náttúrulega miklu fleira gáfulegt og fullt af fullorðinshlutum sem ég er bara búinn að gleyma í augnablikinu. Svo komu afi Albert og Kjartan frændi til mín í kvöldmat og mér fannst ekkert smá gaman að sjá þá og vildi ekkert fara að sofa en steinrotaðist um leið og eyrað snerti koddann. En á morgun ætla ég að fara að heimsækja ömmu Gerðu og Billu og Víði og skemmta mér konunglega.
Frá mömmu: Mér finnst eins og litli strákurinn minn þroskist um svona c.a. ár á hverjum degi síðustu viku. Mér finnst hann skilja nær allt sem ég segi við hann...nema svona eins og nei og óó sem hann vill einfaldlega ekki skilja, eða skilur reyndar fullkomlega en hlær að manni þegar hann er að fikta í því sem hann má ekki. En það borgar sig greinilega að skrifa samdægurs þar sem margt gleymist í dagsins önn þegar liðnir eru svona u.þ.b. tveir tímar frá atburðinum.
Heyrumst síðar
Skoða tjaningar.
(4 hafa tjáð sig, síðast Anna Karen)
|
Viva France
22.02.2006 21:28 - Hjördís skrifar
Jæja, þá erum við hjónin búin að láta verða af því að panta okkur ferð til Frakklands í sumar að heimsækja frændur vora Meximieuxpakk. Hlökkum við voða mikið til en stóri dagurinn er 8.júlí og við ætlum að vera þar til 21.júlí...fjörfjör.
Annað er að frétta að hún Marisa greyið var veik í dag því varð úr að Benjamín fékk að koma með mér uppí Grunnskóla að hitta hann Frímann (æfingakennarann minn), en við vorum að ræða komandi vikur. Þrátt fyrir að einn nemandinn hafi ætlað að mæta daginn eftir með hníf og drepa hann :P þá leist mér bara nokkuð vel á og ennþá betur þegar náðist að róa kauða. Það varð úr að ég fer í áheyrn í næstu viku...svo frí í eina...kenni svo næstu...frí eina og kenni svo næstu því ekki var hægt að finna tvær samliggjandi vikur fyrr en í maí...og þá er það orðið ansi seint.
Benjamín er heldur betur að taka kipp og mér líður svona hálfpartinn eins og hann sé að verða tveggja í staðinn fyrir eins. Við vorum t.d. að horfa á "Pingu" í dag, láum í slökun á gólfinu ofaná sæng. Pingu var eitthvað að bisa við að setja trékassa með allskonar drasli ofaná sleða en ýtti kassanum óvart of langt þannig að hann náttla datt og draslið úr honum. Minn maður sem lá í fullkominni slökum rak upp svona "letihláturshljóð" eins og hann hafi aldrei gert annað en að fylgjast með sjónvarpinu. Stuttu seinna þegar einbeitingin var farin úr skorðum sótti hann svona bíl (sem maður situr klofvega á og ýtir sér áfram) fór með hann að borðstofuskápnum, kraup við hliðiná honum og ýtti honum hvað eftir annað í skápinn, alltaf fastar og fastar og fannst þetta hin mesta skemmtun. Þegar þetta mátti svo ekki lengur og ég skrapp aðeins inní eldhúsið heyrði ég þessa líka svaka dynki í veggnum. Var minn ekki að sveifla risakertastjakanum sem er í horninu hjá borðstofuborðinu í vegginn og munaði hársbreidd að kertin þrjú sem eru af mestu hlunkastærð húrruðu niður á hausinn á kauða og svipurinn á honum í báðum þessum aðgerðum var ómetanlegur og sást greinilega að hann vissi nákvæmlega hvað hann var að gera...haha.
Nú held ég að sé óhætt að segja að litli er OFFICIALLY OFF THE TITT. Hann hefur núna ekki fengið sopann 4 nætur í röð og örugglega þessir örfáu dropar sem voru á hverri nóttu horfnir. Það kom nú uppúr því að ég vildi ekki gefa honum á laugardagsnóttina vegna óbeinna reykinga og áfengis eftir ballið en svo nóttina þar á eftir svaf hann bara þar til tími var til að vakna og næstu tvær nætur líka, þannig að þetta var nú bara svona sjálfhætt. Annars var það bara orðinn einn sopi um 6 leitið á morgnana síðasta mánuðinn, af því þá vaknaði stúfurinn en mamman ekki alveg tilbúin í það þannig að það voru bara dregnar út "the big guns" og rotaðist þá kallinn til svona sjö hálfátta. Held það verði svo ekki aftursnúið. Hélt um daginn að hann væri að hætta þegar hann missti úr eina eða tvær nætur, en það var nú aldeilis ekki en örugglega óhætt núna að auglýsa það :)
Skoða tjaningar.
(3 hafa tjáð sig, síðast amma Sigga)
|
Brabra, voffvoff og gaggalagú
21.02.2006 20:28 - Benjamín skrifar
Við mamma vorum að skoða dýrabækurnar mínar flottu í dag. Mamma var að sýna mér meme og brara og gaggalagaggalagú. Mér fannst það æði en lét nú gömlu kellinguna sína listir sínar aðeins í dýrasöngnum. En þegar hún var búin að leika brabra og bíbí í svona 10 mínútur þá ákvað ég nú aðeins að hjálpa henni og byrjaði að brabra-a...allt var brabra. Ég var ekkert sáttur við að það væri verið að skipta brabra í eitthvað bíbí og brabra...þetta er bara brabra og hana nú!
En skemmtilegast var þó þegar mamma var að sýna mér gaggalagú og ég stóð á háa séinu allan tímann að gaggalagúa...það var geisimikið fjör. Svo enduðum við á því að voffa soldið það var fyndnast og ég gat varla voffað fyrir hlátri.
Annars elska ég að gera það sem ég má ekki. Mér finnst það algjört æði, svo er mér bannað eitt (að fiktaa í rafmagnstækjunum hjá sjónvarpinu), þegar er búið að banna mér það svona 10 sinnum og ég kemst ekki að því fyrir mömmuflykki sem breiðir úr sér fyrir tækjunum þá skríð ég á öðru hundraðinu að innstungunni það sem tölvusnúran er og kippi henni úr sambandi. Þá kemur mútter og bannar mér það og færir mig til á leikteppið mitt. Þá er það það síðasta sem er bannað og það er að fikta í tölvunni. Ég þýt þangað á þriðja hundraðinu og læt tölvuna aðeins finna fyrir því áður en mamma kemur og kippir mér í burtu, þá bara glotti ég til hennar, bretti uppá nefið, sýni framtennurnar mínar og hlæ í gegnum nefið...hahaha.
En nú á tímum er fævið orðið úrelt og viðtekið er "stuðið". Það lýsir sér þannig að annaðhvort segir mamma..."gemmér stuð" og réttir fram vísifingur...eða þá að ég bara rétti fram vísifingurinn og gjamma á mömmu. Þá látum við vísifingurna okkar mætast og mamma segir mjög skemmtilegt...BSSSSSSSS...og við fáum stuð...þetta er skemmtilegast í heimi og ég hlæ og hlæ og hlæ og hlæ og hlæ og hlæ og hlæ og hlæ og vill gera þetta aftur og aftur og aftur og aftur.
Læt þetta duga í bili...over and out :)
Skoða tjaningar.
(2 hafa tjáð sig, síðast amma SIGGA)
|
11 mánaða í dag :)
20.02.2006 21:23 - Benjamín skrifar
Til hamingju ég sjálfur, ég á ammilí dag....VEEEIIIIII. Reyndar ekkert stórammli sko, bara ellefu mánaða. Ég fékk enga köku, tók reyndar forskot á sæluna og nældi mér í konudagskökuna hennar mömmu í gær, hún var sko góð. Núna á ég nýja sokka með svona gúmmíbotni yfir alla löppina og það er geðveikt fyndið, maður kemst ekkert áfram ef maður ætlar að renna sér á skíðum...bara gengur ekki. En þá verður maður bara að toga þá af sér, það virkar ágætlega.
Ég fæ að fara til Marisu í fyrramálið og vera fyrir hádegi í staðinn fyrir eftir hádegið af þvi að Aldís er veik og þegar hún er ekki þá verð ég bara einn eftir hádegið. Það er reyndar ágætt þá fæ ég alla athyglina og stelpan sem ég er skotin í hún Stefanía fór meirað segja með mig á rúntinn um bæinn í kerrunni minni...bara ég og hún. En það er líka gaman að leika við hina krakkana þannig að ég fæ sumsé að fara þangað í fyrramálið.
Andleysið virðist vera eitthvað krónískt í dag hjá ritaranum, en sáum að það dóu nú ekki allir við að lesa síðasta pistil...en tökum þó engar áhættur og höfum þennan ekki lengri...enda skilaboðin komin til skila...ÉG Á AMMLI Í DAG
Skoða tjaningar.
(2 hafa tjáð sig, síðast Anna Karen)
|
Tvö skref til hægri og tvö skref til vinstri
20.02.2006 08:54 - Hjördís skrifar
Já, það var nú alveg frábært júróvisjónpartý hérna þó svo að það hafi nú ekki verið fjölmennt og úrslitin bara góð. Við redduðum pössun á síðustu stundu fyrir Benjamín, sem var nú eginlega ótrúlegt, flestar barnapíur uppteknar vegna kvennakvölds hér í bæ. En Lilja systir hans Otta var svo elskuleg að koma með engum fyrirvara og sitja yfir honum á meðan við hjónakornin skelltum okkur á ball með Geimförunum. Skemmtum okkur mjög vel framá rauða nótt en eitthvað varð skemmtunin ekki jafn mikil í morgunsárið þegar sá litli ákvað að nú væri kominn tími til að fara á fætur.
En mín beið þó skemmtilegur glaðningur í bláa lóninu þar sem elskan hann eiginmaður minn hafið pantað fyrir mig eins og hálfs tíma slökunar- og andlitsnudd í tilefni dagsins (konudagsins). Þvílíkt og annað eins hef ég aldrei upplifað, þegar nuddarinn hafði lokið sér af gat ég varla komið mér uppúr lóninu...en hún náði að losa um ótrúlegustu hnúta sem ég bara vissi ekki einu sinni að ég væri með. Og að því er virðist hef ég komist í gegnum síðustu ár án þess að anda þannig að hún var sífellt að segja mér að ég þyrfti að byrja að anda ef ég ætlaði einhverntíma að losna við þetta. Guð minn góður hvað mér leið vel allan gærdaginn eftir þetta...óneitanlega besti konudagurinn til þessa sem endaði svo á því að við skelltum okkur í heitapottinn í aðeins meiri slökun. Ekki var nú heldur hægt að kvarta yfir veðrinu hér í gær...það var æðislegt, lygnt og hlýtt en þó ekki sól.
Vá, andleysið er algjört í skrifum dagsins, en jæja, þetta er ekki búið enn.
Benjamín ákvað að sýna pabba sínum listir sínar og tók tvö skref óstuddur í fyrradag. Það var nú samt eiginlega alveg óvart, hann hélt að pabbi sinn héldi í sig, en svo var ekki. Blendnar tilfinnigar ríktu þá í stofunni. Skemmtilegt að hann skuli vera að byrja að labba, en þó svo lítill og mikill óviti, en kannski er það nú bara alltílagi, maður hefur nú heyrt um börn sem byrja að labba 9 mánaða, vá hvað þeir foreldrar hljóta að vera á fullu að vernda þau fyrir óvitaskapnum. En fyrst hann er nú byrjaður á þessu þá verðum við að fara að hvetja hann áfram, þannig að ætli það verði ekki stífar æfingar í vikunni, enda keypti ég torfærusokka, með gúmmíbotni svo það verði auðveldara að fóta sig á hálu gólfinu.
Hóstinn er enn við lýði en hefur þó minnkað og horið orðið þynnra og alveg glært aftur. Vonandi batnar þetta alveg í vikunni.
Jæja, ég vona að þið hafið nú ekki alveg drepist úr leiðindum við að lesa þennan pistil, kíkið endilega við seinna samt.
Skoða tjaningar.
(3 hafa tjáð sig, síðast Anna Karen & Otti)
|
Þrjú tonn af hori
18.02.2006 09:08 - Hjördís skrifar
Æjá, litli maðurinn minn er nú eitthvað kvefaður greyið. Við fórum með hann á Læknavaktina í Kópavogi í gærkvöldi eftir að hafa talað við hjúkrunarfræðing þar sem heyrði hann svo hósta og sagði okkur að koma með hann. Læknirinn þar hlustaði hann og kíkti í eyrun og hálsinn en sá ekki neitt en sagðist alveg heyra kurrið í honum en hann væri nú ekki með neina lungnabólgu eða neitt svoleiðis. Það væri bara slím að leka niður sem hann væri að losa sig við með hóstanum. Það kom okkur nú ekkert á óvara þar sem svona 5 taubleyjur fara á dag við að snýta svona 3 tonnum af hori, sem er þó hætt að vera grænt...sem betur fer.
En hann verður sumsé inni alla helgina, sem er kannski ekki svo gott því hann sefur svo illa inni á daginn, en í gærkvöldi talaði ég svo við eina mömmuna sem á stelpu hjá dagmömmunni og stelpan hennar var að greinast með lungnabólgu og rs-vírusinn. Þau hafa reyndar ekki hist í þrjá daga en við krossleggjum fingur og vonum það besta. Reyndar var nú ekki mjög svefnsamt í nótt vegna hósta en ræs n' sjæn klukkan hálf átta þrátt fyrir það. Þannig að við erum bara búin að vera að horfa á Bjarna risaeðlu, borða og leika alveg fullt og bráðum kominn tími til að fara að sofa aftur.
Stóri maðurinn minn er hinsvegar við hestaheilsu ef þreyta er ekki talin til heilsubrests. En hann kom heim með skápaefni í þvottahúsið í gær, þannig að nú þarf að fara að flísaleggja og setja upp nýju innréttinguna, vá hvað ég hlakka til að eignast snyrtilegt þvottahús:) En fyrst verður nú fjölskyldubíllinn þrifinn í dag og hefur sjaldan sést jafnskítugur bíll í bænum. Það var ekki laust við að ég límdist föst við skottið í gær þegar ég þurfti að opna það :(
Í kvöld er svo júróvisjón með tilheyrandi partýjum útum allan bæ. Anna Karen og Otti ætla að koma í "partý" til okkar og gæða sér á mexikönskum mat "á la me".
Skoða tjaningar.
(2 hafa tjáð sig, síðast Anna Karen)
|
Lítið skref fyrir mannkyn en eitt stórt skref fyrir lítinn mann
16.02.2006 14:16 - Benjamín skrifar
Jæjajæja, Hann Patrik Dagur vinur minn á 1 árs ammæli í dag. Til hamingju með daginn kæri vinur. Ég náði nú að draga mömmu með mig í heimsókn til hans svona áður en hann yrði alveg eins árs, svo verð ég bráðum eins árs. En hann er rosa duglegur og hann kann að LABBA. Mér finnst það ekkert smá flott. Síðan í morgun þurfti ég endilega að komast frá borðinu og að sófanum og ætlaði bara að teygja mig eins og venjulega, en hendin á mér hlítur að hafa minnkað eða eitthvað, allaveganna náði ég ekki alveg yfir. Þá mundi ég bara eftir Patrik Degi vini mínum teygði hendina jafn langt og ég gat, lyfti löppinni, sleppti svo hendinni af borðinu, steig EITT skref og greip í sófann. Það má svo deila um það hvort varð montnara ég eða mamma.
Annars, halda áfram með daginn í gær, Patrik var nýbúinn að halda uppá afmælið sitt þannig að hann átti fullt FULLT af nýju flottu dóti sem ég mátti leika með, síðan var hann með seríjós og rúsínur útum allt gólf sem við máttum borða. Síðan hélt ég að hann væri að gefa mér seríjós og ég beit í það sem ég hélt að væri seríjósið en þá var það puttinn hans :S Það tók hann nokkurn tíma að fyrirgefa mér það, en ég lofaði að gera það aldrei aftur.
Ég fékk að fara í vinnuna til pabba míns og vera hjá honum í klukkutíma, ég plataði hann náttla útí búð að kaupa kex og gott svo við hefðum eitthvað að borða í kaffitímanum. Mér leist bara ágætlega á staðinn, samt kaffistofan best sko, þar var kexið og engin læti.
Ég var svo þreyttur á leiðinni heim að ég reyndi að gráta enda sólin beint í augun en ég bara gat það ekki og bara sofnaði, og beið svo eftir að pabbi kæmi heim.
Langamma mín K. á Ísafirði átti líka afmæli í gær TIL HAMINGJU MEÐ DAGINN ELSKU LANGAMMA MÍN.
Skoða tjaningar.
(3 hafa tjáð sig, síðast Patrik Dagur og múttan hans...)
|
DRASL, DRASL, DRAAAAAAAAASSL...
14.02.2006 22:11 - Hjördís skrifar
það er óþarflega ömurlegt þegar maður kaupir eitthvað sem tekst svo ekki að byrja að nota, búinn að hlakka til allan gærdaginn að byrja að nota það. Já við fjárfestum í WebCam í gær og búin að reyna að installa henni í svona samtals 10 klukkutíma...text ekki sama hvað tautar og raular, og ég orðin hálfgeðveik. En sem betur fer til að létta á geðheilsunni ætlar nú hann Gunni gæskurinn að taka bæði tölvuna og myndavélina sem hann seldi okkur og athuga hvort ekki sé í lagi með hvort tveggja. Þannig að vonandi verður hægt að tala í myndasíma yfir hálfan hnöttinn annað kvöld.
Við hjónin vorum að taka upp matreiðsluþátt inní eldhúsi í kvöld, þar sem ég var kokkurinn án klæðanna, reyndar í fullum klæðum og með svuntu, sem nánast aldrei sést í okkar eldhúsi. En tilefnið var sumsé að ég þurfti að gera verkefni í skólanum, sýnikennslu, og hvernig er það nú gert í fjarnámi? jújú, það er tekið uppá myndband heima fyrir og sent til kennarans, og það var víst síðasti séns í kvöld og ekki möguleiki á því að fresta þessu neitt lengur, þannig að úr varð að ég kenni kennaranum að búa til ítalska pizzu með besta krönsíbotni sem til er...gekk príðisvel en bara það asnalegasta sem maður gerir að taka upp eldamenskuna og þurfa að blaðra fullt af allskonar "fróðleik" á meðan. Fyrir utan það að eldhúsið var skínandi hreint og glansandi allan tímann meðan á eldamennskunni stóð og ekki eins og eftir jarðskjálfta þegar hún var búin...hvernig sem ég fór að því nú...ætli það hafi eitthvað að gera með skipulag...mína sérgrein :S
En talandi um skólann, þá er nú að koma að vettvangsnáminu fræga sem mér tókst ekki að klára í fyrra vegna þess að lítill gullmoli ákvað að líta í heiminn tveimur vikum of snemma. En ömó samt, ég þarf að byrja á því að gera kennsluáætlunina alveg uppá nýtt...púff...ekkert smá verk fyrir höndum, og ég er ein í stað þess að flestir aðrir eru þrír saman. En þá er bara að bretta upp ermarnar og spýta í lófana, enda þekkt fyrir annað eins.
Benjamín er alveg að fara á kostum hérna heima fyrir. Hann gerir allt hvað hann getur til að stríða mömmu sinni á daginn. OG þar eru náttla vídeóið og dvdspilarinn í algjöru uppáhaldi enda eject takkinn á videoinu ekkert smá skemmtilegur. Síðan í dag fór hann inní boltatjaldið sitt og alltíeinu byrjaði hver boltinn á fætur öðrum að skoppa hátt uppí loftið og boltar voru útum allt gólf. Þá tók hann einn bolta í einu, grítti honum af öllu afli í gólfið þannig að hann skoppaði hátt uppí loftið og rann eitthvað útí buskann. Þetta var náttúrulega alveg ótrúlega fyndið og mikið hlegið og kíkt eftir viðbrögðum frá mömmunni eftir hvern bolta. En þetta var nú bara skemmtilegur leikur þannig að hún hló bara líka. Síðan er alveg óendanlega fyndið þegar eitthvað rennur undir sófann eða sjónvarpsskápinn þá leggst hann niður og kíkir undir og reynir að teygja hendina undir og ná í (bolta yfirleitt) hlutinn, svo í dag náði hann ekki að toga boltann til sín undan sjónvarpsskápnum þannig að hann bara lamdi í hann þannig að hann skaust undan skápnum á hliðinni, hann varð ekkert smá glaður og mamman náttla mjög stolt yfir ofugáfaða syni sínum (hógværð smógværð las ég einhversstaðar). Greyið er með einhvern leiðindahósta núna, og hóstar og hóstar. Hann sefur því í brekku eins og er og ég vona nú að þetta fari að lagast eitthvað, hræðilegt að hlusta á greyið. En nú bíðum við bara eftir eins árs afmælinu sem er eftir rúman mánuð og hlökkum mikið til, en finnst eins og fæðingin hafi verið fyrir svona tveimur mánuðum síðan...tíminn líður hratt...á gervihnattaöld.
Skoða tjaningar.
(3 hafa tjáð sig, síðast Gauti)
|
Nýjar myndir og góður dagur
12.02.2006 23:18 - Hjördís skrifar
Jæja, þá er ég loksins búin að hlaða inná tölvuna og búa til nýtt albúm. So enjoy.
Við sitjum nú bara hér hjónakornin og sötrum rauðvín, svona eins og Frakkarnir og horfum á körfuboltann. Búinn að vera fínn sunnudagur og Benjamín líður greinilega betur í gómunum þó svo að tennurnar hafi nú ekki látið sjá sig, allaveganna ekki þær sem ég hélt að væru við það að smygla sér uppá yfirborðið.
Hann fékk að mála listaverk í dag eins og sést á myndunum og allt eldhúsið varð undilagt af málningu og varð blátt í stað appelsínuguls eldhúss, en það hefði nú ekki verið svo slæm hugmynd. Allt í einu rann það upp fyrir litla manninum að það var miklu skemmtilegra að mála eitthvað annað en blaðið, svo það fékk að fjúka niður á gólf en allt annað sem var í seilingarfjarlægð varð skrautlega blátt. Síðan hálftíma seinna þegar ég svo loksins hafði tíma til að þurrka af þessu horfði Benjamín furðulostinn á tuskuna sem varð blá og skoðaði svo lófana á sér í leit að blárri málningu sem að sjálfsögðu var löngu farinn niður um vaskinn...þetta var mjög fyndið allt saman, but I guess you had to be there...eða þá að þetta væri þitt eigið barn :).
Núna gengur líka allt útá það að gefa með sér...einn biti af kexinu fær Benjamín og svo er klístrað blautt kexið sett upp að munninum á mömmu og hún skal gjöra svo vel að narta í það, sömu sögu er að segja með seríjósið og brauðbitann sem er allur orðinn kraminn og skemmtilegur loks þegar hann nær uppað vörunum á mömmu. Ætli það sé verið að hefna sín á öllu þessu grautar og Gerber drulli sem búið er verið að fæða stubbinn á síðustu mánuði.
Annars er nú mest lítið að frétta, fórum í gönguferð um fína bæinn okkar í dag og húsin í nýja hóp-hverfinu rísa eins og gorkúlur og sá ég í suðurnesjablaðinu á fimmtudaginn að gert er ráð fyrir að Grindvíkingar verði orðnir 4000 innan skamms (voru um 2500 þegar við fluttum í september). Við viljum hvetja sem flesta til að skoða þennan möguleika ;) rosa gott að búa hér. En þeir sem ekki hafa hug á að flytjast hingað, eru allaveganna hjartanlega velkomnir í heimsókn. Hlökkum til að sjá ykkur.
Kveðja frá litlu Grindavíkurfjölskyldunni
Skoða tjaningar.
(3 hafa tjáð sig, síðast amma SIGGA)
|
Gestir og Stórborgarferð
12.02.2006 10:28 - Benjamín skrifar
Alltof þreyttur í gær til að geta sagt frá nokkrum einasta hlut. En gærdagurinn byrjaði nú á því að ég söng dýrðlegan morgunsöng fyrir mömmu mína og klappaði henni á höndunum til að fá að koma uppí. Þá var klukkan 7. En það var nú betra en það, ég fékk að fara alla leið framúr og leika í dótinu og horfa á Bjarna Risaeðlu í sjónvarpinu...hann er svo skemmtilegur þannig að ég hélt bara áfram að syngja og syngja og dansa og dansa við sönginn hans Bjarna. Síðan var ég nú eitthvað orðinn þreyttur þannig að ég fór bara útí vagn að lúlla mér í þrjá tíma. Þegar ég vaknaði hugsaði ég mér nú aldeilis gott til glóðarinnar að leika við bæði mömmu og pabba í einu, en þegar ég kom inn voru bara komnir gestir til mín, þau Hrafnhildur Gerða og Sebastían Óli voru komin með pabba sínum til að leika við mig. Við vorum voða góð og hentum dótinu útum allt en þá þurfti Hrafnhildur frænka að fara út að sofa :(...það er náttúrulega ómögulegt að stilla saman strengi í þessum málum. En þá fékk ég bara hakk með tómatsósu og makkrónum mmmmmm. Síðan fékk ég líka ristað brauð með Hrafnhildi þegar hún vaknaði LOKSINS, hún var svo góð að gefa mér með sér, þá varð ég náttúrulega að gefa henni líka seríjós með mér og fyllti diskinn hennar, yfir ristaða brauðið...það var svaka fjör hjá okkur.
Þegar þau voru farin að sækja mömmuna sína á flugvöllinn fórum við mamma og pabbi í Stórborgina til að heimsækja ömmu Gerðu og krakkana. Fyrst þurftum við nú að koma við í bleyjubúð og kaupa BUXNABLEYJUR, loksins kemst ég í þær aftur eftir að foredrar mínir misstu bara heilann í nokkrum búðarferðum og keyptu endalaust af venjulegum bleyjum (þau héldu sko alltaf að þau væru að kaupa buxnableyjur) þannig að við sátum uppi með eina 5 pakka af venjulegum bleyjum af sitthvorri tegundinni. Eins og þau hefðu aldrei verslað buxnableyjur fyrr. En þeim hefur nú tekist að endurheimta heilana sína, sem betur fer. Þá sóttum við ömmu Gerðu og Víði Óla á fimleikamót sem þau voru að horfa á og fórum heim til þeirra að elda hamborgara...mmmm...það var nú gott líka, svo smakkaði ég ROSALEGA GÓÐAR smákökur sem Billa frænka mín hafði búið til, held það hafi bara verið bestu smákökur sem ég hef fengið að smakka og ég ætla sko að láta mömmu mína baka svoleiðis. En því miður hitti ég ekkert hana Billu uppáhaldsfrænkuna mína því hún var ennþá að horfa á fimleikamótið. Víðir átti svakalega flott vélmenni sem hann hafði safnað sér fyrir, og það talaði og allt, ég var nú hálfsmeykur við þessi læti fyrst en áður en við fórum heim var ég nú búin að taka það í sátt. SVo vildi ég bara knúsa báðar ömmurnar mínar bless, þær ömmu Gerðu og ömmu Jósý sem var líka þarna hjá okkur svo sofnaði ég á leiðinni heim, vaknaði svo smá þegar við komum heim, burstaði tennurnar, ný BUXNABLEYJA, í náttfötin og svo að sofa...þá var ég nú tilbúinn að vekja hann pabba minn kl 6 í morgunn....hehehe, greyið kallinn en hann er nú furðuhress núna klukkan að verða ellefu, en ég að sjálfsögðu steinsofandi í rigningunni úti.
Ekki má svo gleyma að hún Teresa litla frænka mín varð 3ja mánaða í gær. Til hamingju með það elsku frænka. Þú verður bráðum eins árs eins og ég verð bráðum eins árs.
Skoða tjaningar.
(2 hafa tjáð sig, síðast amma Sigga)
|
Öfugsnúinn dagur
10.02.2006 21:55 - Hjördís skrifar
Við Benjamín vöknuðum ekki fyrr en síminn hringdi í morgun, en við vorum svo svefndrukkin að hann hringdi bara út. Stuttu seinna þegar ég var að gefa honum morgunmat hringdi svo Marisa til okkar og bauð Benjamín að koma til sín frá 9-13 svo hann yrði ekki einn eftir hádegið því það eru víst einhver veikindi hjá börnunum núna. Við þáðum það að sjálfsögðu með þökkum og þutum til hennar. Þegar klukkan var svo að ganga eitt hringdi Marisa svo aftur í mig og sagði mér að Benjamín hefði ekkert farið að sofa um morguninn og hvort ég vildi ekki bara sækja hann og þá myndi hann bara sofa heima svo ég hefði meiri tíma til að læra (að því er hún heldur:). Þannig að hann svaf bara til þrjú þannig að ég fékk nógan tíma til að "læra".
Einhver púki er þó í honum syni mínum þar sem núna kemur matur út úr munninum jafnóðum og hann fer inn (þ.e.a.s. eftir nokkra bita), þó kannast Marisa nú ekki við það. Hann sumsé fær matinn uppí sig, sýnir engin svipbrigði og svo kemur bara tungan út og maturinn þar hangandi á, síðan er tungan hrist þar til bitinn dettur af og gildir einu hvar hann lendir, áhuginn á því að vita það er enginn. Hins vegar er mjög gaman þegar maður nær disknum og hendir bitunum á gólfið...þá kemur líka kisa og borðar þá.
Tónlist er í miklu uppáhaldi og skiptir þá ekki máli hvort það er gaulið í mömmunni eða Iron Maiden í tölvunni. Það er alveg jafnmikið dansað við allt og slammað, stundum í borðið og er það ekkert sérstaklega vinsælt þó svo að stundum sé harkað af sér og haldið áfram að dansa.
En þegar lille mannen er þreyttur þá er nú ekki gaman að lifa hér í Staðarhrauninu, ætli tennurnar séu nú ekki alveg að gera útaf við hann greyið. Hann öskrar útí eitt af óréttlæti heimsins...eða heimilisins kannski, þá er ég ekki að meina öskra/grenja...heldur bara öskra/ÖSKRA og skammar allt og alla. Mömmu fyrir að gefa sér ómögulegan mat því hann er svo góðu vanur hjá Marisu (þó hefur mamman til þessa staðið í þeirri trú að hún væri mjög góður kokkur), Dimmulimm fyrir að vera uppá borði eða koma ekki um leið og maður kallar á hana, dótið fyrir að gera ekki það sem maður vill, boltana fyrir að renna undir sjónvarpsskápinn og sófana, fólkið í sjónvarpinu fyrir að tala bara og tala þegar maður er að reyna að tala við það og svona mætti lengi telja. Mikil reiði sem býr þarna undir niðri. En vonandi batnar þetta nú allt með komandi tönnum sem eru nú bara alveg við það að brjóta sér leið í gegnum tanngómsmúrinn. En minn var svo uppgefinn eftir daginn að hann sofnaði fyrir sjö, og það er minn dagur á morgun að vakna með honum. Tilhlökkunin leynir sér ekki að vakna með skærrauð augu og bauga niður að geirvörtum enda næturnar ekkert til að hrópa húrra fyrir vegna tanntöku. En brosin, hláturinn, mömmuköllin og smáu hendurnar sem klappa manni á morgnana þegar maður á að vakna lætur mann gleyma öllu slíku. :)
Skoða tjaningar.
(1 hefur tjáð sig, síðast Lilja)
|
Litla frekjudósin
09.02.2006 21:11 - Benjamín skrifar
Í gær fekk ég rosa gott spagettí hjá dagmömmunni en þegar ég kom heim var mamma alltaf að tala um hvað væri mikil hvítlaukslykt af mér eftir að ég borðaði spagettíið. Skil nú ekki alveg samhengið þar sko...hélt að ilmvatnslykt væri góð og kæmi nú ekki af spagettíi, en stundum er hún bara svo rugluð kellingin.
Anywho, þessa dagana er ég í því að rækta tennur einhversstaðar undir tannholdinu og finn voða mikið til oft og er rosa pirraður og ÓÞOLINMÓÐUR enda stokkbólginn og sársaukinn frá helvíti. Ég reyni náttúrulega eins og ég get að nýta mér vorkunsemi mömmu minnar með því að gera allskonar sem ég má ekki...skrifa á tölvuna...lemja á tölvuna...henda músinni til og frá...fikta í vídeóinu...fikta í innstungunni...fikta í dvd spilaranum...BRJÓTA kertastjaka...spýta matnum út úr mér...og svo miklu miklu meira sem er víst bannað samkvæmt einhverjum fullorðinsleiðindareglum. En stundum verður nú hún mútter ekkert svakalega glöð þegar ég er að prakkarast og stundum má ég ekki og þá verð ég nú EKKI GLAÐUR. Ég öskra úr mér lungun og skelli mér í gólfið og öskra ennþá meira og meira að segja á mánudaginn klagaði Marissa mig í mömmu og sagði að ég væri frekur...hnuss þessar konur eru alveg ómögulegar.
En ætli maður verði ekki að fara að taka sig á...mömmu er víst hætt að finnast þetta nokkuð fyndið og hlær aldrei. Ég verð nú að vera góður við kelluna svo ég fái nú gott að borða.
By the way, ég hámaði í mig jarðaber í dag þannig að það er nú komið af "vonda" listanum sem er nú enginn og yfir á namminamm listann, mmmmmm.
Skoða tjaningar.
(2 hafa tjáð sig, síðast Lilja)
|
Laaaangur dagur og Undarlegt kvöld
08.02.2006 10:18 - Hjördís skrifar
Það var um ellefu leitið í gærmorgun sem við Benjamín ákváðum að skella okkur til Reykjavíkur að hitta ömmu Siggu og afa Albert. Þau höfðu nefnilega ákveðið að vera einn dag í viðbót í borginni og við vorum alltof lítið búin að hitta þau. Tíminn ellefu varð fyrir valinu því þá væri kominn svefntími fyrir Benjamín og gæti hann þá sofið í bílnum á leiðinni í staðinn fyrir að fara útí vagn. En það var nú ekki mikið sofið í bílnum...eginlega bara ekki neitt heldur bara verið að segja brandara allan tímann. En þá hélt ég nú að hann myndi sofna um leið og við kæmum á bræðraborgarstíginn þar sem við biðum eftir ömmu og afa. Neinei það var auðvita ekki um það að ræða og gæddum við okkur bara á flatbrauði með osti og svo kjöti í karrý þegar amma og afi komu.
Um tvö leitið var svo ferðinni heitið upp í BYKO í Kóp og sá stutti sofnaði einmitt í 5 mínútur á leiðinni þangað...eða þar til hann var rifinn útúr bílnum til að fara í búðarráp. Þó svo að kerran hafi verið meðferðis var nú lítið hægt að sofa í búðunum því allt er svo spennandi þar og meira að segja hittum við ömmu Gerðu og langömmu Billu í einni búðinni, alveg þegar litlu augun voru við það að lokast, en það varð alveg bensín fyrir nokkra hálftíma í viðbót og hlegið og hlegið og svo bara vinkað bless. Allaveganna, stuttu seinna þegar við svo loksins komum aftur í litlu íbúðina á Stígnum um 5 leitið, var minn algjörlega uppgefinn, þó svo kátur að ekki var inní myndinni að fara að lúlla sér, heldur hjálpa afa sínum að setja upp allskyns hanka og hillur til að gera íbúðina ennþá fínni. Það var ekki fyrr en um 7 leitið sem mamman ógurlega píndi litla mannin til þess að sofna í ömmu og afa rúmi, honum til mikillar gremju. Svo svaf hann bara á leiðinni heim líka og þegar heim var komið sofnaði hann bara í rúminu sínu, en eitthvað var nú þreytan of mikil og nóttin var svona frekar erfið hjá mínum. Hann rumskaði mikið og velti sér, gólaði uppúr svefni og leið greinilega ekki nógu vel greyinu. En við vöknuðum hress klukkan níu og erum bara að leika og dansa við tónlistina hennar Lilju (DM)...voða gaman.
Hins vegar var kvöldið hjá okkur gömlu hjónunum með skrítnara móti. Við höfum nú verið saman í rúm 5 og 1/2 ár og held ég að þetta hafi aldrei gerst á okkar sambandsárum, nema þá ef ske kynni að við værum bara alls ekki heima. Eftir að við komum heim úr Reykjavíkinni var klukkan nú bara rétt um níu og sjónvarpið stóð bara svart það sem eftir lifði kvöldsins. Held að ég geti talið það á fingrum annarar handar, ef það hefur þá einhverntíma gerst að ekki hafi verið kveikt á sjónvarpinu þó svo að enginn sé endilega að horfa á það. Þetta skrifast allaveganna í sögubækur fjölskyldunnar hér með. Svo er það önnur saga að hjónin sátu við sitthvora tölvuna og töluðu saman í gegnum msn-ið ef þurfti að koma einhverju á framfæri við hinn aðilann.
Jæja, en þá er Benjamín farinn að kvarta eitthvað undan þessari tölvusjúku móður sem er eitthvað að svíkjast undan að leika.
Kveðja úr Grindavíkinni
Skoða tjaningar.
(4 hafa tjáð sig, síðast amma SIGGA)
|
Hvernig ætli sé að vera pabbi?
06.02.2006 13:47 - Hjördís skrifar
Gærdagurinn var nú frekar skrítinn. Við Guðmundur Óli skiptum helginni á milli okkar og ég vakna með Benjamín á laugardagsmorgnum en Guðmundur Óli á sunnudagsmorgnum. Hvað um það, ég vaknaði allaveganna svo seint á sunnudaginn að Benjamín var að fara útí vagn að sofa þegar ég loksins drullaðist framúr þannig að ég fékk nú ekki að knúsa hann mjög mikið áður en ég fór til borgar óttans að vesenast eitthvað með mömmu. Hins vegar kom ég svo ekki heim fyrr en Benjamín var nýsofnaður fyrir nóttina og því má segja að ég hafi eginlega ekkert séð hann frá því hann sofnaði á laugardagskvöldið og þar til hann vaknaði í morgun, það var rosaleg tilfinning maður.
Þá var mér hugsað til svona pabba eins og Guðmundar Óla eða þá sem eru ennþá meira í burtu eins og t.d. tengdapabbi sem fer á sjó í rúman mánuð í einu. En G.Ó. sér Benjamín í svona u.þ.b. 45 mínútur á dag fyrir utan helgarnar, hvernig ætli það sé? Og það er nú ekki einu sinni eins og það gerist bara eftir að hann er orðinn yfir hálfs árs, nei þetta er strax á fyrsta mánuðinum, þegar mamman getur nú einu sinni varla hugsað sér að sleppa barninu úr augsýn, hvað þá í marga klukkutíma í senn.
En það er víst ekkert við því að gera nema að vinna víkingalottóið og þurfa ekki að hafa áhyggjur af vinnu meir heldur bara ferðast og skemmta sér.
Að lokum vil ég svo bara segja... ÁFRAM SYLVÍA NÓTT... sjáum þig í Grikklandi í vor, þ.e.a.s. ef þessir tapsáru aumingjar geta sætt sig við það að lokum. Þetta átti víst ekki að vera síða fyrir svona umræður, en ég get bara ekki orða bundist yfir hálfvitanum sem þolir ekki að hann eigi þrjú ÖMURLEG lög keppninni en Sylvía komist pottþétt út. Jæja, ég er hætt.
Skoða tjaningar.
(7 hafa tjáð sig, síðast Ari Páll)
|
Llamalagið
05.02.2006 20:43 - Benjamín skrifar
Við strákarnir voru einir heima í dag (gamla kellingin ákvað að fara í stórborgina) og reyndum eins og við gátum að gera ekkert af okkur.
Ég fór með pabba út að labba, við löbbuðum um alla Grindavík og mér tókst að plata gamla kallinn til þess að kaupa ís handa mér (hann er svo einfaldur). Ísinn var rosalega góður en það má ekki segja mömmu frá þessu því að ég vill ekki að hún skammi pabba minn.
Þegar við komum heim þá fann pabbi rosalega skemmtilegt lag á netinu en það er Llamalagið (það er hægt að finna það hér www.verslo.is/home/petbpet/Skemmtilegt.htm ) . Ég dansaði og dansaði meðan þetta gekk í einhverjar 45 mín. En þá þúrfti ég að hætta til þess að hugga pabba því að liðið hans tapaði einhverjum leik og hann var alveg í rusli.
Síðan endaði dagurinn á því að pabbi reyndi að gefa mér eitthvað grænmetislasagne í kvöldmat, ég held nú ekki, fara að éta eitthvað úr krukku orðinn svona stór þannig að sá gamli fékk bara að heyra það, hann sá nú að sér og pantaði pizzu handa okkur með hakki,sveppum og papriku það var nú betra. Ég vill nefnilega helst hafa smá meme eða mumu í matnum.
En ég er alveg útkeyrður og ætla að fara að sofa.
Kveðja Benjamín og Llamalagið
Skoða tjaningar.
(1 hefur tjáð sig, síðast Linda)
|
Ruby Tuesday
05.02.2006 00:50 - Benjamín skrifar
Eftir morgunsvefninn minn var ákveðið að halda af stað til Reykjavíkur og áfangastaðurinn var Ruby Tuesday. Mér fannst alveg rosalega gaman að koma þangað inn og horfði útum allt...ekkert smá skrautlegt um að litast. Ég fékk að sjálfsögðu litabók og lífræna liti en fannst bara best að naga litina og láta þá detta "alveg óvart" í gólfið. Fólkið á næsta borði var líka sérdeilis skemmtilegt og ágætt að nýta tímann í að stara á þau og fá þau til að brosa til mín á milli þess að heimta smá fiskfingur og trópí hjá mömmu og pabba. Eftir þetta fórum við svo að hitta ömmu Siggu og afa Albert í húsasmiðjunni og ég var svo glaður að sjá ömmu mína að ég bara vildi ekkert annað en fara til hennar og bara vera hjá henni það sem eftir var. Á leiðinni heim var ég svo frekar grömpý og þreyttur og fékk ég því að heyra ALLA hringitónana í nýja símanum hennar mömmu á hæsta styrk og líkaði það mjög vel en þá vorum við líka komin heim...jibbíjeij.
En ekki leið nú á löngu fyrr en Amma og Afi voru nú komin til okkar og líka Kjartan stóri frændi minn og þá var nú fjör í kotinu og ég mátti ekkert vera að því að fara að sofa. Ég var að prófa mig áfram í skyrátinu þegar þau komu og var allt útí skyri og enginn vildi taka mig fyrr en var búið að skrúbba bæði mig, stólinn og borðið allrækilega og svo færa mig úr fötunum líka...enda ekki létt verk að skófla uppí sig úr skyrdósinni og miklu einfaldara að taka þetta bara með puttunum og mála smá með þessu.
Anyway, ég var kominn með svo mikinn svefngalsa um níuleitið að ég bara hló og hló og hló að öllu en þegar ég var svo lagður hlæjandi í rúmið mitt steinsofnaði ég strax og hef ekki rumskað þó svo lætin í gamla fólkinu hafi nú verið ansi mikil stundum.
En á morgun ætlum við pabbi að vera tveir að tjilla saman á meðan mamma fer að hjálpa ömmu Siggu eitthvað með íbúðina hennar langömmu og ég hlakka ekkert smá til að fá svona smá boys-time, það verður ÆÐI
En bless í bili og góða nótt.
Skoða tjaningar.
(1 hefur tjáð sig, síðast Sigurbjörg)
|
Dótið mitt takk fyrir !!
02.02.2006 17:39 - Benjamín skrifar
Við urðum fyrir innrás í dag. Það komu tveir vargar hér í heimsókn sem stálu mömmu minni, stólnum mínum, göngugrindinni minni OG dótinu mínu. Ég reyndi nú eitthvað að hefna mín og lagðist ofaná þá, bankaði aðeins í hausinn á þeim, tók dótið mitt til baka frá þeim OG stal bara mömmunni þeirra. Hnuss, samt var voða gaman að hafa þá, og ég gat kennt þeim alveg helling t.d. að borða kjúkling, hvernig á að gera þegar maður vill ekki fara út að sofa, drekka úr stútkönnu, hvernig á að klappa Dimmulimm og að maður Á að gefa með sér af ávaxtamaukinu sínu, en við skulum samt hafa það á hreinu að það er one way street sko, og svo náttla má ekki gleyma því að ég kenndi þeim nú að rusla ærlega til og er eins og fellibylurinn Katrín hafi farið hér yfir. Það er svo erfitt að vera kennari að ég bara er sofnaður eftir erfiði dagsins og skil ekki hvernig hún mamma mín ætlar að höndla kennslu í framtíðinni. Því var kærkomin hvíld þegar tvillarnir lögðu sig aðeins og ég fékk óskipta athygli beggja kvennanna á meðan :). En svo bara kvaddi ég eins og herramaður og VEIFAÐI OG VEIFAÐI bless.
Smá lína frá mömmu: Það var voða gaman að fá svona heimsókn og var mikið starað og káfað á báða bóga (eða alla bóga), þeir voru ekki síður hrifnir af Benjamín en hann af þeim. Honum greyinu fannst nú samt eitthvað vera gert á hans hlut og varð oft voða sár ef leið of langur tími sem hann fékk ekki athygli eða ef var verið að ota dótinu hans að þeim, og þá var það yfirleitt bara heimt til baka, aðallega þó samt með dót sem honum finnst gaman að leika sér með...vona nú að hann ætli ekki að vera "ég á" barn...verður að venja hann af þessu, en hann er víst voða duglegur að rífa af hjá dagmömmunni...úps. Hann átti það til að klappa þeim heldur harkalega á hausinn, en litlu greyin létu voða lítið í sér heyra og tóku þessu öllu með miklu jafnaðargeði, þó svo að óhjákvæmilegt hafi verið að kvarta einstökusinnum undan óargadýrinu. Við kíkjum einhverntíma við tækifæri til þeirra í Kópavoginn og vonandi koma þau bráðlega aftur til okkar...við gleymdum nú að gefa þeim karmellukökuna (eða gefa mömmunni) sem við vorum búin að "baka".
Skoða tjaningar.
(4 hafa tjáð sig, síðast Steinunn og Patrik Dagur)
|
Playdate á morgun
01.02.2006 22:39 - Hjördís skrifar
Ég hlakka sérstaklega til morgundagsins því þá ætla tvær litlar rúsínur að kíkja í heimsókn til okkar, þeir Viktor Logi og Brynjar Jökull. Það er orðið voða langt síðan við sáum þá, en síðast gátu þeir eginlega bara ekki neitt nema legið og brosað en núna er nú allaveganna annar þeirra farinn að sitja þannig að það verður gaman að sjá hvernig Benjamín tekur þessu öllu saman. Þeir eru tveimur mánuðum yngri en Ben en fæddust tveimur mánuðum fyrir tímann þannig að í raun eru þeir bara 6 mánaða en báðir þyngri en hann minnir mig, annar er allaveganna töluvert þyngri, alveg makalaust.
Ég sagði Marisu að Benjamín yrði í fríi á morgun vegna þess að tvíburavinir hans væru að koma í heimsókn, sem væru átta mánaða. Hún tók bara andköf og sagði "það verður fjör hjá ykkur, þú verður að hafa nóg að borða". Hann borðar víst sem aldrei fyrr og er gjörsamlega botnlaus þegar hún er að gefa honum að borða. Erum að spá í að skreppa á Ruby Tuesday um helgina og sjá hvernig litli maðurinn fílar sig á veitingastað núna þegar hann er farinn að borða svona hér um bil allt sem að kjafti kemur. Það var mjög fyndið í dag þegar ég var að klæða Benjamín í fötin heima hjá Marisu þá allt í einu fann ég þessa svaka hvítlaukslykt og viti menn, hann hafði hakkað í sig spagettí með hvítlauk svona rétt í forrétt á undan öllu grænmetinu, kleinuhringnum, ávöxtunum og fleiru sem hann át. En eitthvað finnst honum nú mömmumatur ekki jafnspennandi núna, og þegar hann vaknar eftir morgunblundinn og veit að hann er alveg að fara til Marisu þá bara vill hann voða lítið borða og er svo eins og hakkavél heima hjá henni. Annars er ég mjög ánægð með hvað hann virðist ánægður með hana. Þegar við komum þangað inn þá bara réttir hann út hendurnar og vill strax fara til hennar, hún er greinilega voða skemmtileg.
Annars gengur lífið bara sinn vanagang, eitthvað erfitt að koma sér í gang með lærdóminn svona suma daga og magaverkurinn eftir því (fer eftir hve margir dagar hafa liðið síðan síðast), en núna er ég búin að vera að elda sem verkefni fyrir skólann, það er ágætt og á ágætlega við mig, prófa allskyns gómsætar uppskriftir og kalla það skólaverkefni...það gerist varla betra.
Eitthvað andleysi hefur gripið um sig, en á morgunn verður eflaust nóg um að skrifa eftir fjör dagsins. En þangað til þá bið ég ykkur vel að lifa.
Skoða tjaningar.
(1 hefur tjáð sig, síðast Lilja)
|
| |
